Kutuderesi’nde bir nene ile torununun samanlıkta bulduğu ölü yılan, komşuları Hüso Kalo’nun hatırasını uyandırır. Burhan Arslan’ın anlatısında güz, komşuluk ve ceviz ağacının eşiğinde yaşanan sessiz bir uğurlama birbirine dokunur.