Erol Arslan 1

Erol Arslan – Yazar & Şair

Erol Arslan 1975 yılında Erzincan’ın Tercan ilçesine bağlı Bulmuş & Palanga Köyünde doğdu, orta okulu yarıda bırakarak 1989 yılında Avusturya’nın Ternitz kasabasına yerleşti.

1992 yılında Ternitz Halk Kültür Derneği’nin kurucuları arasında yer aldı. 2005 yılında bir grup arkadaşıyla birlikte THKD’den ayrılarak ATİGF’e bağlı İşçi ve Gençlik Kültür Merkezi´ ni kurdular. Halen bu kurumda aktif faaliyet yürütmekte ve edebi çalışmalarına devam etmektedir.

2021 yılında “Fecir Söylemleri” adlı ilk şiir kitabı yayınlandı. İkinci kitabı 2025 yılında “Avrupa’ya Uzanan Çığlık” adlı roman kitabı yayınlandı.

Şiir: Erol Arslan | Yorum: Erol Arslan | Kamara çekim: Hakan Arslan
Erol Arslan Y

  • |

    TUNCEL KURTİZ

    Tuncel Kurtiz’i yalnızca “Ramiz Dayı” olarak anmak, onun sanatını ve düşünce dünyasını fazlasıyla daraltır. O, tiyatrodan sinemaya, sürgünden Anadolu’ya dönüşe uzanan yaşamında; özgürlükten, eşitlikten, halktan…

  • |

    ÂŞIK DAİMİ

    Âşık Daimi’nin dünyasında insan merkezdeydi. Onun deyişlerinde Alevi-Bektaşi Yolunun özü, Hakk’a yöneliş, vicdan, sevgi, hoşgörü, birlik ve insanın kendini bilmesi cancana durur. ÂŞIK DAİMİ: SÖZÜN,…

  • |

    Koçgiri 1920–1921

    Koçgiri 1920–1921: Hafıza, Kimlik ve Direniş Koçgiri, yalnızca geçmişte yaşanmış bir çatışmanın adı değildir. Alevi-Kızılbaş ve Kürt toplumsal hafızasında; kimlik, inanç, özgürlük, yerinden edilme ve…

  • |

    Dersim Tertelesi

    Dersimliler açısından 1937–38, yalnızca geçmişte yaşanmış askerî bir harekât değildir. “Tertele”; öldürülen canların, dağıtılan ailelerin, sürgün edilenlerin, susturulan dilin ve kuşaktan kuşağa aktarılan büyük bir…

  • DİYARBAKIR 5 NO’LU CEZAEVİ

    Diyarbakır 5 No’lu Askerî Cezaevi, 12 Eylül 1980 darbesi sonrasında yalnızca bir tutukevi değil, ağır işkence, aşağılama, kimlik inkârı ve siyasi teslimiyet dayatmalarının sembolü haline…

  • |

    ÂŞIK MAHZUNİ ŞERİF

    Âşık Mahzuni Şerif, sazını yalnızca türkü söylemek için değil; yoksulluğu, adaletsizliği, sömürüyü, baskıyı, inanç özgürlüğünü ve halkın gündelik hayatındaki yaraları dile getirmek için kullandı. Alevi-Bektaşi…