Alevilikte “Can” Olmak: Eşitlik, Kadın Mücadelesi ve Örgütlü İrade
“Can” olmak, farklılıklarımızı ortadan kaldırmak değil; hiçbir farklılığı diğer insan üzerinde üstünlük ve egemenlik gerekçesine dönüştürmemektir.
✍️ Hasan Subaşı
Alevilikte insanı anlatan en güçlü kavramlardan biri **“can”**dır.
Can kavramı, insanı yalnızca kadın ya da erkek, genç ya da yaşlı, yönetici ya da yönetilen, varlıklı ya da yoksul olarak değerlendiren toplumsal ayrımların ötesinde bir anlam taşır. Cem meydanında insanlar birbirlerine “can” diye seslenirken, bunun özünde insanı insan olduğu için değerli gören bir anlayış vardır.
Ancak bu anlayışın gerçek anlamını kazanabilmesi için yalnızca cem meydanında söylenmesi yeterli değildir.
Canların eşitliği; ailede, toplumsal yaşamda, kurumlarda, karar mekanizmalarında, çalışma yaşamında ve günlük ilişkilerimizde de karşılığını bulmalıdır.
“Can” Olmak Bir Yaşam İlkesidir
Alevi öğretisinde “can” sözcüğü yalnızca güzel ve sıcak bir hitap biçimi olarak görülmemelidir.
Can olmak aynı zamanda bir ilişki biçimidir.
Birbirimizi can olarak kabul ediyorsak, birimizin diğerinden üstün olduğu anlayışını da sorgulamamız gerekir. Cinsiyet, makam, ekonomik güç, yaş veya toplumsal konum insanları birbirine üstün kılan ölçüler hâline gelmemelidir.
Bu açıdan Alevilikteki “can” anlayışı, insan onuruna ve eşitliğe dayalı çağdaş ve evrensel değerlerle de güçlü biçimde buluşmaktadır.
Bu değer yalnızca Alevi toplumuna ait kapalı bir düşünce olarak görülmemelidir. Farklı kültürlerde, inançlarda ve düşünce geleneklerinde de insanın eşitliği, onuru ve özgürlüğü üzerine kurulmuş güçlü değerler vardır.
Alevi öğretisinin kendi özgünlüğünü korurken insanlığın ortak değerleriyle buluşabilmesi, Yol’un evrensel yönünü daha görünür kılar.
Kadın ve Erkek Eşit Canlardır
Alevilikte kadın ile erkeğin cem meydanında birlikte bulunması, öğretinin eşitlik anlayışının önemli göstergelerinden biridir.
Fakat cem meydanında yan yana durmak tek başına yeterli değildir.
Eşitlik;
- söz hakkına,
- karar süreçlerine,
- yönetime,
- sorumluluğa,
- toplumsal yaşama
da yansımalıdır.
Kadınların Alevi kurumlarında, kültürel yapılarda ve toplumsal örgütlenmelerde daha güçlü biçimde söz sahibi olması bu nedenle önemlidir.
Kadınların toplumsal hayatta karşılaştığı tarihsel eşitsizlikleri görmezden gelmek mümkün değildir. Alevi toplumu da içerisinde yaşadığı toplumların tarihsel ve kültürel etkilerinden tamamen bağımsız değildir.
Dolayısıyla Aleviliğin öğretisel olarak eşitliği savunması, günlük yaşamda eşitliğin otomatik olarak gerçekleştiği anlamına gelmez.
Önemli olan, Yol’un değerlerini yaşamın gerçek ilişkilerine taşıyabilmektir.
Eşitlik Yeni Bir Üstünlük Kurmak Değildir
Burada önemli bir ayrımı da gözden kaçırmamak gerekir.
Kadın-erkek eşitliği, erkek egemen bir yapının yerine kadın egemen bir yapı kurmak anlamına gelmemelidir.
Çünkü sorun yalnızca kimin yönettiği değildir.
Asıl mesele, üstünlük ve tahakküm anlayışının kendisidir.
Bir cinsiyetin diğerini dışladığı ya da değersizleştirdiği bir toplumsal düzen, yönü değişse bile eşitlikçi hâle gelmez.
Bu nedenle amaç kadınlarla erkekleri birbirlerinin karşısına yerleştirmek değil; kadınların tarihsel olarak karşılaştıkları eşitsizlikleri aşarken herkesin eşit söz, hak ve sorumluluk sahibi olduğu bir yaşam anlayışını güçlendirmektir.
Alevi öğretisindeki “can” kavramı tam da burada önemli bir ölçü sunabilir.
Kadının Örgütlü İradesi Güçlenmelidir
Eşitlik yalnızca iyi niyetle gerçekleşmez.
Kadınların kendi sözlerini üretebildikleri, kendi deneyimlerini ifade edebildikleri ve toplumsal karar süreçlerine doğrudan katılabildikleri alanların güçlendirilmesi gerekir.
Kadınların kurumlarda yalnızca sembolik birkaç görevle temsil edilmesi yeterli değildir.
Asıl önemli olan, kadınların;
kendi kadrolarını yetiştirebildiği,
genç kadınlara ulaşabildiği,
yerelden genele örgütlenebildiği,
kendi düşüncesini ve politikasını oluşturabildiği,
toplumun geleceğine doğrudan katkı sunabildiği
güçlü bir toplumsal özne hâline gelmesidir.
Bu yalnızca kadınların meselesi de değildir.
Kadının özgürleşmesi, toplumun demokratikleşmesi ve özgürleşmesiyle doğrudan ilişkilidir.
Erkek Egemen Zihniyetle Birlikte Mücadele
Erkek egemen anlayışın aşılması yalnızca kadınların üstlenmesi gereken bir görev değildir.
Erkeklerin de bu konuda sorumluluk taşıması gerekir.
Çünkü toplumsal eşitsizlikler yalnızca bireylerin kişisel davranışlarından oluşmaz. Gelenekler, alışkanlıklar, kurumlar ve kuşaktan kuşağa aktarılan davranış biçimleri de eşitsizliği yeniden üretebilir.
Bu nedenle kadınların kendi örgütlü gücünü geliştirmesi kadar erkeklerin de sahip oldukları ayrıcalıkları ve davranış biçimlerini sorgulayabilmesi önemlidir.
Burada amaç suçlu yaratmak değil, birlikte dönüşebilecek bir toplum yaratmaktır.
Bu yaklaşım yalnızca Alevi toplumu için değil, farklı kültür ve toplumların ortak geleceği açısından da önemlidir.
İnsanların birbirine üstünlük kurmadan birlikte yaşayabilmesi, çağdaş toplumların temel meselelerinden biridir.
İkrar ve Rızalık Yaşama Taşınmalıdır
Alevilikte ikrar yalnızca verilen bir söz değildir.
İkrar, insanın verdiği sözün sorumluluğunu taşımasıdır.
Rızalık ise yalnızca iki kişinin birbirinden hoşnut olması anlamına gelmez. Birbirinin hakkını gözetmek, ortak yaşamın sorumluluğunu üstlenmek ve insan üzerinde tahakküm kurmamayı da içerir.
Bu nedenle cem meydanında birbirine “can” diyen insanların kurumlarda, evde veya toplumsal yaşamda birbirlerinin iradesini yok sayması Yol’un kendi değerleriyle çelişir.
Meydanda söylediğimizle yaşamda yaptığımız arasında bir bütünlük kurmak gerekir.
Farklılıklarımızla Eşit Olabilmek
Eşitlik, herkesin aynı olması değildir.
Kadın ile erkek aynı değildir.
Genç ile yaşlı aynı değildir.
İnsanların kültürleri, dilleri, inançları ve yaşam deneyimleri de birbirinden farklıdır.
Ancak farklı olmak, birinin diğerinden daha değerli olduğu anlamına gelmemelidir.
Çağdaş ve barışçıl bir toplumun temelinde de bu anlayış bulunmaktadır:
Farklılıklarımızı koruyarak eşit yaşayabilmek.
Alevilikteki “72 millete bir nazarla bakmak” anlayışı da yalnızca kendi içimizde değil, farklı toplumlarla ve inançlarla kurduğumuz ilişkilerde bize önemli bir sorumluluk yüklemektedir.
Kendi eşitliğimizi talep ederken başkasının eşitliğini de savunabilmek;
kendi inancımıza saygı beklerken başkasının inancına ve düşüncesine de saygı gösterebilmek;
kendi kimliğimizi yaşatırken başkasının kimliğini tehdit olarak görmemek gerekir.
Aleviliğin evrensel değerlerle kurabileceği en güçlü bağlardan biri burada yatmaktadır.
Canların Eşitliği Cemden Hayata Taşınmalıdır
Alevi toplumunun önündeki önemli görevlerden biri, öğretinin eşitlikçi değerlerini çağdaş toplumsal yaşamın gerçek ilişkilerine dönüştürebilmektir.
Kadınların güçlü olmadığı bir toplumun kendi geleceğini güçlü biçimde kurması zordur.
Gençlerin söz sahibi olmadığı kurumların gelecekle bağ kurması zordur.
Farklı düşüncelerin birbirini susturduğu yapılarda ortak akıl gelişemez.
Bu nedenle ihtiyaç duyduğumuz şey, kadınların edilgen olmadığı, erkeklerin egemen olmadığı, gençlerin dışlanmadığı ve farklı düşüncelerin tehdit olarak görülmediği bir toplumsal yaşamdır.
“Can” olmak, yalnızca meydanda birbirimize söylediğimiz güzel bir söz olarak kalmamalıdır.
Can olmak;
birbirimizin hakkını gözetmek,
birbirimizin sözünü dinlemek,
farklılıklarımızı kabul etmek,
üstünlük ve tahakkümü reddetmek
ve yaşamı birlikte kurmak demektir.
Kadın ve erkek, yaşamın ve Yol’un bütün alanlarında eşit canlar olarak yan yana durabildiği ölçüde Aleviliğin eşitlik anlayışı yalnızca bir söz olmaktan çıkar ve yaşayan bir toplumsal değere dönüşür.
Mesele kadınların mı erkeklerin mi yöneteceği değildir.
Mesele, hiç kimsenin kimliği nedeniyle diğerinden üstün olmadığı; canların eşitliğinin cem meydanından günlük yaşama taşındığı bir toplumu birlikte kurabilmektir.
Kaynak ve Yayın Bilgisi
Yazar: Hasan Subaşı
Özgün Yazı: Alevilikte “Can” Olmak: Eşitlik, Kadın Mücadelesi ve Örgütlü İrade
İlk Yayın Tarihi: 15 Eylül 2026
Kaynak: Alevi Haber Ağı (AHA)
Kaynak Site: alevihaberagi.org
-
Yolunu Sürersen Hünkâr’ı Anarsın
Hacı Bektaş Veli’yi anmak yalnızca adını yaşatmak değildir. Türkan Doğan, Hünkâr’ın insan, emek, eşitlik ve mazlumdan yana olma anlayışını bugünün yaşamında sürdürmenin anlamını ele alıyor.
-
Alevilikte Dört Pir ve Dar Kavramı
Alevilikte Dar nedir? Dar-ı Mansur, Dar-ı Fazlı, Dar-ı Nesîmî ve Dar-ı Fatıma üzerinden rızalık, hesap verme ve Yol uğruna bedelin anlamı.
-
Pir Sultan’dan Nâzım’a: Hasan Yükselir’in Sesinde Anadolu’nun Bitmeyen Yolculuğu
Hasan Yükselir’in müziğinde Pir Sultan’ın nefesi, Nâzım Hikmet’in şiiri ve Anadolu’nun çok sesli kültürel hafızası çağdaş müzikle buluşuyor. Türkan Doğan, gelenekten geleceğe uzanan bu sanat yolculuğunu ele alıyor.
-
Kaç Kişiyiz Değil, Nasıl İnsanlarız?
Bir inancın gücü kaç kişiye ulaştığıyla mı, yoksa nasıl insanlar yetiştirdiğiyle mi ölçülür? Roj Arslan-Gülçehre, Aleviliğin yayılmadan çok insanı, rızalığı, vicdanı, doğayı ve toplumsal sorumluluğu merkeze alan yapısını sorguluyor.
-
Ortaca: Ormanın Kalbine Düşen Ateş
1966 Ortaca olayları, Tahtacı Alevilerinin toplumsal hafızasında derin bir iz bıraktı. Türkan Doğan, Ortaca’yı yalnızca acının değil; doğa, hafıza, yüzleşme ve birlikte yaşama sorumluluğunun hikâyesi olarak ele alıyor.
-
Yapay Zekâ Kapımızda: Dünya ve İnsan Bu Yarışın Neresinde?
Yapay zekâ yarışında herkes kimin öne geçeceğini konuşuyor. Oysa insanlığın sorması gereken daha büyük bir soru var: Yarış hızlanırken insan, toplum ve dünya geride mi…
-
Bir Cana Şahidim: Sami Kılıç’ın Türküsünde Yolun Nefesi
Türkan Doğan, Sami Kılıç’ı yalnızca türkü söyleyen bir sanatçı olarak değil; Pir Sultan’ın sözünü, tevazuyu ve Yol’un nefesini yaşamında taşıyan bir can olarak anlatıyor.
-
Ekmek ve Dostluk
Hasret Anıl, insan emeğiyle dostluk arasındaki bağı; paylaşma, dayanışma, rızalık ve giderek bireyselleşen toplumsal ilişkiler üzerinden ele alıyor.
-
Kadının Özgürlüğü
Hasret Anıl, kadın özgürlüğünü sosyalist kadın hareketinin emek ve sınıf perspektifinden ele alırken; ekonomik bağımsızlık, kadın-erkek eşitliği ve Alevi toplumunda “canların eşitliği” üzerine düşünmeye çağırıyor.
-
Yazmak: Kendini Bilmenin Sessiz Yolu
Okumak Dünyayı, Yazmak Kendimizi Anlatır Kitap okumak bize dünyayı anlatır; yazmak ise o dünyanın içindeki yerimizi. Okumak başkalarının düşüncesini zihnimize taşırken, yazmak o düşüncenin içinden…
-
Alevi Alevidir: Neden Birbirimizi Ötekileştiriyoruz?
“72 millete bir nazarla bakmak” ilkesinin Alevilerin kendi iç farklılıklarına nasıl uygulanacağı; sürek, ocak, dil, coğrafya ve düşünsel farklılıkların dışlama nedeni olmaması gerektiğidir.
-
Ekmek ve Adalet
Adalet yalnızca mahkemelerde aranan bir hak değildir. Hasret Anıl; ekmek, emek, ekonomik yaşam, insan onuru, rızalık ve doğayla ilişkimiz üzerinden adaletin günlük yaşamdaki karşılığını sorguluyor.
-
Kadir Kıymet Bilmek Üzerine
Kadir kıymet bilmek yalnızca teşekkür etmek değildir. Türkan Doğan; emeği görmek, gönlü gözetmek, vefayı korumak ve insanı taşıdığı can üzerinden değerlendirmek üzerine düşünüyor.
-
Çocuklarımıza
Çocukların yeri ağır çalışma koşulları değil; okul, oyun ve güvenli bir yaşamdır. Hasret Anıl, çocuk emeği, yoksulluk ve çocukların geleceğe ilişkin hakları üzerine düşünüyor.
-
Hakikatin Sesi
Hakikatin Sesi: Alevilikte Bellek, Gelenek ve Anlam Alevilikte hakikat yalnızca anlatılan bir miras değil; sözle, bedenle, muhabbetle ve erkânla her kuşakta yeniden yaşanan bir pratiktir….
-
Alevilikte Talip–Pir–Ana–Mürşit İlişkisi
Alevilikte Talip–Pir–Ana–Mürşit İlişkisi “Yol makamı ayrıcalık değil, sorumluluktur. Talip de Pir de Ana da Mürşit de taşıdığı sıfattan önce Yol’a verdiği ikrarın sorumluluğunu taşır.” Hasan…
-
Yapay Zekâ ve Yaratıcılık: Eser Kimin?
Bir makineyle birlikte yarattığımız eserde, insanlığımızın imzası nerede başlıyor ve nerede bitiyor?

